4. Luxemburg / Lotharingen

12 mei, Diekirch – Beaufort, 18 km.  Voorafgaand reis ik op de 11e naar Diekirch en bezoek er in de namiddag het militair museum. Een haast eindeloze collectie van materiaal dat hier is achtergebleven na de winter van 44-45. Hoe hebben de Duitsers het zo lang uit kunnen houden met hun gebrek aan materiaal, benzine? Lopend of op de fiets moesten ze. Een organisatie die ineen stort. Avondeten in Beau Sejour in Diekirch. Waar ik 3 jaar geleden met mijn dochter at nadat ze 6 weken op een camping in de buurt gewerkt had en ik vond dat ze maar wat fatsoenlijks moest eten. De volgende ochtend loop ik van Diekirch naar Beaufort. 26 graden, een voorproefje van de zomer straks in Frankrijk. Mooie vergezichten na uit het dal van de Sure geklommen te zijn. Oude groeves en een ontsluiting van de Gres de Luxembourg bij het kasteel van Beaufort. En zowaar een andere loper, op weg naar Taize. .image

13 mei, Beaufort – Echternach, 18 km.  Ontbijt in de oude dorpsherberg (sinds 1790) in Beaufort. Daarna loop ik, gedeeltelijk over le sentier du Mullertal, naar Echternach. Langs riviertjes die weggestopt zijn tussen de wanden van zandsteen. Ik kan het niet nalaten om vaak stil te staan en te kijken naar de foresets. Maar het mooiste is de unconformity op de foto (de golvende grens tussen de duidelijke gelaagdheid op het onderste stuk van de foto en de massieve zandsteen daarboven). In Echternach eet ik buiten op de markt, terwijl de mensen hier het begin van een lang weekend vieren en de regen het laat bij een enkele druppel. Naast de markt de oude abdij van Echternach. image

14 mei, Echternach – Born, 17 km. Rustig begin van de dag, loop in de zon langs de Sure Echternach uit. Kan nog vers brood halen bij de bakker; andere winkels zitten dicht op Hemelvaartsdag. Door het dal van de Sure loop ik nu naar het Zuiden. Af en toe zit ik op een bankje en geniet ik van het uitzicht. Het heeft 2 dagen geduurd maar ik zit weer in mijn wandelritme. Ergens in de heuvels zitten 6 Luxemburgse dames champagne te drinken. Bij een tankstation kan ik verder nog wat inkopen en later heb ik mijn luxe lunch in Rosport, naast het plaatselijke dorpsfeest aan de Sure. In de middag zit ik in totale stilte bij de kapel van Girsterklaus. Binnen bij een 13e eeuws Mariabeeld doe ik mijn (schiet)gebed. In Born zet ik op de camping aan de Sure aan het eind van de middag mijn tent op. Het begint langzaam te regenen. Rechterknie en onderrug doen soms wat zeer, maar het wordt niet erger. Vanuit mijn tent zie ik ‘s avonds de Sure voorbijstromen. image

15 mei, Born – Grevenmacher, 18 km. De hele nacht regent het. In de ochtend zou het droog moeten zijn. Mooi niet dus. Ik drink nog wat café au lait op het terras van de camping voordat ik verder ga. Ik loop dan door de meest donkere en vochtige bossen die ik tot nu toe ben tegengekomen. Soms is de markering bijna overwoekerd door het mos aan de bomen. Het lijkt dat hier niemand ooit loopt en later op de dag kom ik tot de conclusie dat dat een goede reden heeft: het nieuwe Gr5 verloop is al eerder begonnen is dan ik gedacht had. Uiteindelijk kan ik onder de snelweg naar Trier door en vind ik de weg naar Wasserbillig om daar de Sentier de la Moselle op te pikken. Op een bankje aan de Mosel kom ik bij met noten, melk en een milkshake; dat zal wel niet helemaal verantwoorde voeding zijn. Later kom ik terecht in Grevenmacher waar ik sta op de camping naast het zwembad. Mijn vriendelijke Duitse buurman wil nooit meer naar Nederland sinds hij daar zo is afgezet. Na deze vakantie is Frankrijk toegevoegd aan zijn verboden landen lijst. image

16 mei, Grevenmacher – Remich, 26 km. Vroeg op pad, lange dag. Ik loop langs een oude kapel Grevenmacher uit. De hele dag blijf ik door de wijngaarden lopen met uitzicht op de Moezel. Soms over lange trappen naar boven of naar beneden. Een mooie tocht maar lang, te lang voor mij met al het klimmen en dalen. Aan het eind van de dag ben ik doodop. Gelukkig wacht er een heerlijk zacht bed voor me op een zolderkamertje boven de plaatselijke Chinees. Ik neem me voor morgen nog door te lopen naar Mondorf en daar een rustdag te nemen. Ik weet niet wat het is; de afstand, de zon, slapen in een tentje? image

17 mei, Remich – Mondorf, 15 km. Ik loop door het oude centrum van Remich naar boven en later door de wijngaarden. Ik doe het lekker rustig aan en zit meer dan een uur te lunchen en te genieten van het uitzicht boven op de berg. Later op de dag zie ik in de verte het eerste stukje Frankrijk: de koeltorens van een kerncentrale aan de Moezel. Ik kort de route een stukje in en zit in de middag in het park van het kurort Mondorf les Bains tussen de bloemen. Ik kijk naar de mensen die langs komen lopen, van jong tot oud en meestal op hun zondags best. Een andere wereld ineens.

image

18 mei, rustdag in Mondorf les Bains.  Inkopen voor de komende dagen en uitrusten. Het grootste deel van de dag breng ik door in of naast de thermale baden in het park van Mondorf. Als ik er toch ben.. Ik heb een klein Speedo zwembroekje in de rugzak meegenomen waarvan ik thuis heb moeten beloven dat ik het nooit maar dan ook nooit in Nederland zal aantrekken… Ik slaap in een oud klooster. Ik hoop dat de nonnen het gezelliger hadden want mijn kamer is wel heel spartaans.

19 mei, Mondorf les Bains – Bos Oost van Rumelange, 32 km Vroeg op pad, ik heb al mijn boodschappen gedaan en loop langs het riviertje de Gander Mondorf uit. Het valt me op hoe enorm (akelig?) netjes Luxemburg is. Ik maak goed afstand en ben nu ook beter voorbereid op de veranderingen in de route. Ook is het prima loopweer, regelmatig zonnig en zo rond de 16 graden. In de wind is het koud als je zit maar ik kan om 12 uur op een bankje midden in het bos in de zon lunchen. In de middag loop ik gezellig pratend op met een Belgisch echtpaar die de etappes vanaf een camping bij Thionville lopen. Zij lopen elk jaar 1 of 2 weken op de Gr5 en zijn begonnen in Hoek van Holland. Om 4 uur eet ik in Dudelange bij een soort McDonald wat een gevriesdroogde maaltijd uitspaart. Ik heb er nog maar twee en verwacht een aantal keren wild te moeten kamperen komende tijd. In ieder geval vanavond want er is geen camping in Dudelange en de twee hotels zijn vol. Treinen naar Luxemburg stad is ook geen oplossing want door een groot ICT congres zijn ook daar alle hotels vol. Dus loop ik door na Dudelange en zet vlak voor de Franse grens om 8 uur in de avond mijn tentje op bij de rand van een weilandje en half verscholen in het bos. Vanuit mijn tentje zie ik later de reeën door het weiland springen. image

20 mei, Bos Oost van Rumelange – Fontoy, 26 km Koud vannacht. En ik luister toch ook een beetje of ik wat hoor bij de tent bij het wild kamperen. Om 7 uur op en eet ik snel wat in de tent, om half 8 loop ik. Daarna loop ik al snel Frankrijk in. De gele markering verandert weer in rood en wit en de “Club Vosgien vous souhaite le bienvenue”. In de ochtend allemaal groepjes Franse soldaten op oefening die ik tegenkom. Hoe zwaar is je rugzak (heel wat lichter dan die van jullie) en waar ga je heen en zo. Veel bos maar ook mooie stukken door de weilanden met allemaal bloemen. En de eerste oude loopgraven in de bossen. Laat in de middag loop ik Fontoy binnen, het eerste wat grotere dorpje dat ik tegenkom. De eerste bakker met de luxe patisserie zit dicht, een supermarkt is er niet. Het zal toch niet. Gelukkig wijst iemand me nog een andere bakker voor een nieuw brood (voor komende 2 dagen) en drinken en croissants voor nu op een bankje. Ik ben goed moe. Twee kilometer buiten het dorp vind ik mijn overnachtigsplek, een oud Frans landhuis vol met nostalgie. Ik ga op een bankje voor het huis in de zon wat bijkomen. In het landhuis woont een oude dame. Haar dochters vriend heeft een van oorsprong Nederlandse vader die hier in 1958 is heengekomen om te boeren. Je moet toch wat als je uit een Brabants gezin van 12 komt. In zijn oude Franse autootje praten we een half uur over Nederland en Frankrijk. In de avond lees ik in oude boeken over la Grande Guerre. image

21 mei, Fontoy – Clouange (bij Rombas), 23 km Nu binnendoor naar Fontoy, niet meer langs de weg. Een dag lopen door de bossen. In het eind van de middag naar mijn Chambres de Hotes in Clouange. “Acceuil chaleureux”. Om half 8 eten met mijn gastheren en familie. Voor de apero Cremant d’Alsace met pruimenlikeur van opa, witte wijn bij de quiche, rosé bij de couscous, rode wijn bij de kaas. Na het eten: “de Cremant die blijft niet goed, die moeten we opmaken”. Wij praten over PSG, Feyenoord – Nancy, en over Algerije. image

22 mei, Clouange (bij Rombas) – Metz, 34 km Ik voel de drank van gisteravond in mijn benen, de klim naar de uitzichttoren onder Rombas is lang. Na de toren loop ik met een Duitser verder. Hij heeft een huisje (of een vriendin) hier in de buurt en loopt al zijn hele leven. Hij wijst me of de planten in het bos; dan weer “fuer die Suppe”, dan weer “gut im Salat”. Maar vooral leer ik om beter af te dalen; “dat zul je nog nodig hebben in de Alpen”. In Saulny scheiden onze wegen. Op mijn tandvlees loop ik door de buitenwijken naar de camping in het centrum van Metz. Bij de supermarkt brood, beleg, yoghurtjes. Daarna nog kip op de camping voordat ik vol zit.

Uitzicht van de toren bij Rombas

23 mei, Metz – Bos bij Ancy sur Moselle, 17 km Ontbijt aan de Moezel. Het centrum is vlak bij en aan het begin van de ochtend sta ik in de kathedraal. Daarna ben ik zo’n 2 uur in het museum De la Cour d’Or over de geschiedenis van Metz. Zoveel dat er hier bewaard is gebleven uit de Romeinse tijd en uit de middeleeuwen. Het indrukwekkendst de plafonds au bestiaires, handbeschilderde houten plafonds uit de 13e eeuw met voorstellingen van hybride mens dieren. Hoe direct kijken de middeleeuwen je in het gezicht. Wat wilden ze hier mee zeggen? Hoe ver staat het niet van ons af deze herfsttij der middeleeuwen? En dat alles in een uitgestorven gebouw op zaterdagochtend, met meer suppoosten dan bezoekers. Voor lunch neem ik de tijd om in de overdekte markt naast de kathedraal de lekkerste dingen uit te zoeken: brood, aardbeien, kip. Om 2 uur breek ik mijn tentje af en vervolg ik mijn weg. Pas 2 uur later loop ik weer door het veld, tussen de dorpjes aan de Moezel en het bos. Ik sta stil bij de resten van het Romeinse aquaduct van Metz; en later bij een monumentje van de oorlog uit 1871: “Hier ruhen in Gott 26 Deutsche, 3 Franzosen, tapfere Krieger”. Ik begrijp dat de Fransen ooit de D uit de oude grensstenen wegbeitelden, maar moesten ze hier nu zo nodig het woord Deutsche weghalen? Na Ars sur Moselle klim ik de heuvels in en boven in het bos, aan de rand van de afgrond zodat ik door de bladeren het dal nog vaag kan zien, sla ik mijn tentje op. image

24 mei, Bos bij Ancy sur Moselle – Pagny sur Moselle, 19 km Een lekker plekje om te slapen, alleen verstoord door een stel wilde zwijnen die tussen 12 en 2 luidruchtig op pad zijn in het beukenbos. In mijn dromen zijn het een stel orcs uit de boeken van Tolkien. 7 uur op en op pad, eerst naar het Croix de Clement, later door het bos naar Gorze. Het laatste stukje voor Gorze is een prachtig open landschap met rollende heuvels waar alles in bloei staat. Gorze op zondagochtend is een slaperig plaatsje, zo Frans als het maar zijn kan. Met een bakker / alimentation die gelukkig open is op zondagochtend voor een paar croissants. Een Santiago loper met prominente schelp slaat er net zijn dagelijkse voorraad bier in. Als we later samen even oplopen vertelt hij dat hij met een beetje mazzel alleen het eerste biertje hoeft te betalen in de plaatselijke café’s. Het is de eerste echt warme dag sinds tijden. Rond het middaguur lig ik een uurtje in de zon op de col de Rudemont. Ik heb dan wel genoeg bos heb gezien en daal af naar de Moezel om langs de rivier naar Pagny sur Moselle te lopen. In Pagny op terras de broodnodige fluid intake, vergeten water mee te nemen uit Gorze. Daarna stap ik om 4 uur op de trein naar huis.

Bij Gorze

9 juni, Pagny sur Moselle – Pont a Mousson, 25 km Ontbijt in het hotel (stijl Formule 1) in Thionville, veel droeviger kan het niet zou je denken in Frankrijk maar de jong staf houdt de moed erin. Op de zo mooie vrouw na bij het ontbijtbuffet die kijkt alsof al haar dromen in scherven zijn gevallen sinds ze in dit hotel aan de snelweg werkt. Kaas en een bakje poulet roti (blijkt heerlijk te smaken blijkt later) bij de supermarkt. Daarna naar Pagny waar ik 2 weken geleden ben gestopt. De SNCF wil niet dat je je auto bij het station laat staan als je geen klant bent dus zet ik de auto maar neer op de rustigste parkeerplaats die ik kan vinden. Ik klim naar Preny, verstild dorpje aan de voet van een kasteel dat in de 17e eeuw door de Fransen is opgeblazen (ze vertrouwden de hertogen van Lotharingen niet). De rozen aan de huizen bloeien. In het veld zijn de klaprozen in volle bloei. Na een uur of drie lopen rust ik uit en eet ik wat op een plek die Les quatre chemins heet, midden in het bos. Daarna loop ik een bosgebied in waar precies 100 jaar geleden in 1915 lang gevochten is. De boswegen heten naar de loopgraven; tranchee de la Justice, tranchee des Carmes. In het Bois du Pretre is het vergeven van de loopgraven die alle kanten oplopen. 15000 soldaten vonden hier de dood een eeuw geleden. Het bos is niet sinister maar maakt een mens wel droef te moede. Bij het Croix des Carmes staat een man uit naburig Montauville die zes kinderen uit zijn dorp heeft meegenomen om ze dit alles in de heuvels boven zijn dorp te laten zien. In het kader van de verzoening word ik haast opgevoerd als Allemand maar dat gaat toch een stapje te ver. In Mantauville neem ik de bus naar Pont a Mousson waar ik overnacht in de oude abdij aan de Moezel. Avondeten bij de Italiaan waar de ober in het Engels gaat en ik in het Frans. Dat houden we allebei vol. Maar het eten is uitstekend, en bij de café gourmand komt de hele dessertkaart in het klein terug.

Bij Preny

image

image

10 juni, Pont a Mousson – Liverdun, 32 km. Niet zo heet als voorspeld. Warmer dan een graad of 22 wordt het niet. Een paar dorpjes maar deze dag; dorpjes waar niets meer gebeurd. Geen terras voor een café au lait. Morgen 30 graden dus in plaats van wild kamperen loop ik door naar Liverdun. Eindeloze graanvelden beginnen hier. Klaprozen, margrieten en korenbloemen proberen het groeiende graan bij te houden. Om een uur of 7 loop ik onder de Porte Haute door, Liverdun binnen. Mooi uitzicht op de Moezel. Laatste plat du Jour op de camping. Veldje gedeeld met een Santiago loper en een langs de Moezel fietser.

image

11 juni, Liverdun, rustdag S’Ochtends met de trein naar Nancy. In de ochtend Musee Lorrain. Een enorme verzameling met een kamer die er uit springt: drie schilderijen van Georges de la Tour. Spelend met licht en zich beperkend tot de essentie brengt het een sfeer van Vermeer op in de Lorraine. Daarnaast een kamer met gravures van Jacques Callot: Les grandes Misères de la Guerre. In de middag Place Stanislas en le Musee des Beaux Arts. Leraren en gidsen die Franse schoolklassen vertellen over kunst. Het is hier geen bon ton om daar badinerend over te doen. Margot geslaagd voor Atheneum, lijst valt haar (en mij) niet tegen. Eten mee van de markt: Brood, bak met aardbeien en eimageen potje folie gras. In de avond op het terras van de camping van Liverdun, met uitzicht op het oude stadje, en folk muziek uit vervlogen tijden. Meer bier dan goed voor me is met lopen. Vriendelijke mensen hier. Zo kom ik de 30 graden dagen wel door.

image

12 juni, Liverdun – Pompey, 9 km, halve rustdag In de ochtend al warm en drukkend. Koffie drinken met mijn caravan buren op de camping. Langs een kamp van zigeuners en door het bos naar Pompey. Rond het middaguur de trein naar Nancy. De hele middag lezen, schrijven in het park la Pepiniere. Ik slaap in de oude binnenstad in een krakend hotel.

13 juni, Pompey – Bioncourt, 22 km S’Ochtends regen, maar meer motregen dan echte regen. Met de bus naar Pompey. Naar Custines en vervolgens de klim het dal uit en een lang stuk door het bos. Langzaam verdwijnt het geluid van de snelweg. Als ik rond het middaguur de tunnel van het bos uitkom is het droog geworden en begint de zon door te breken. Mijn schoenen zijn van van binnen nat door het lopen door het natte gras. Ik rust uit, eet wat en droog op. Als ik even later verder loop kijk ik vanuit dit plateau over de vlaktes voor me. Heel in de verte meen ik de Vogezen te kunnen zien (la ligne blue hoor ik het later noemen). In de middag wordt het snel warmer. Langs Amance, dorpje op de heuvel, en door de velden en het bos. Ik loop prima maar moet oppassen met de warmte en veel blijven drinken. Midden in het bos een groot meer. Ik laat mijn benen bungelen in het water maar echt koud is het niet. Om een uur of zes kom ik bij mijn Chambre de Hotes in Bioncourt. Vriendelijke mensen laten mij achter het huis in de tuin eten, met uitzicht op de velden. Likeur van paardebloemen vooraf. image

14 juni, Bioncourt – Vic sur Seille, 21 km. Uitgebreid ontbijt met allerlei huisgemaakte eten. Allemaal vogeltjes in de tuin en een nest van zwaluwen in de achterbuurt van het huis. Dan lopen door de velden en later door het bos. De route de la Belle Fille wordt gevolgd door de Chemin de la Reine. De vestigen Gallo Romains zijn zeker geen omweg waard hier. Aan het eind van de middag in Vic Sur Seille, een oud en rustig stadje waar niet zoveel meer gebeurd. De camping aan het meer is een stuk drukker, allemaal Franse families op zondag. Ik praat de hele avond met de motorrijder uit Tilburg die naast me staat; biertjes op een bankje aan het meer.

image

15 juni, Vic sur Seille – Tarquimpol, 22 km Vroeg op, om 8 uur loop ik weer door Vic. Bakker en gelukkig ook een geldautomaat. Marsal is een prachtige oude vesting, Bourtange op zijn Frans, met een Musee de Sel in de oude stadspoort. Ik loop er door tussen de Franse schoolklassen. Niet alleen in de 18 e eeuw maar zelfs in de prehistorie woonden hier meer mensen dan hier. Het zout ligt dicht bij de oppervlakte; zout werd niet direct gewonnen maar vanuit het zoute water. Bij Dieuze krijg ik een wolkbreuk over me heen. Hou het niet droog! S’avonds in chateau d’Alteville bij Tarquimpol. Diner tussen de schilderijen en de Fransen. Om 9 uur komen er nog 2 totaal uitgeputte Duitsers binnenvallen die een bed zoeken. Heel aardig en heel slecht voorbereid. Met rolkoffertjes lopen naar Taize.. David heeft nog eten en een plekje op zolder voor ze.

image

16 juni, Tarquimpol – Gondrexange, 23 km Laat op weg, zo lekker om een keer uit te slapen en lekker te ontbijten in het kasteel. Ik drink buiten nog koffie. Daarna weer op weg door de bossen en de velden. Bij het eerste dorpje komt net de SRV wagen langs, ik koop melk en croissants tussen de Franse oma’s. Veel dorpjes hebben hier niks meer aan winkels. Dan verder door het bos, soms is hier het pad totaal overwoekerd, bomen die overal op het pad liggen. Je kunt merken dat dit gedeelte van de GR5 toch minder gelopen en minder onderhouden wordt. Wel lekker de wilde aardbeien in het bos. Daarna een lang stuk langs een kanaal. Camping in Gondrexange. Barretje en restaurant allemaal dicht vandaag. Ik vindt een plekje achter op de camping. De lopers die ik vlak voor Vic was tegengekomen staan er ook. Koffie en bijpraten. Zij hebben tijdens de grote bui kunnen schuilen in het zoutmuseum. Ze doen alles met auto, tent en fiets. Helemaal naar Rome! Voorlopig langs de GR5 maar op een zeker moment zullen ze afslaan.

image

17 juni, Gondrexange – Abreschvillers, 22 km Vroeg wakker en opgebroken. Ik ben toch behoorlijk lekgeprikt afgelopen 2 dagen in dit gebied met veel water. In het dorpje kan ik nog inkopen doen in de plaatselijke winkel die op 29 juni definitief gaat sluiten. Wat een ramp voor de mensen hier; ik hoop dat de SRV hier ook maar gaat rijden. Dan van dorpje naar dorpje met vaak prachtig uitzicht op de Vogezen die nu echt dichterbij komen. Om 12 uur in Niderhoff ineens een Auberge met terras langs de weg: wat een mazzel, Cordon Blue met frites en salade. Als ik later rustig verder loop kom ik al snel een bankje in de schaduw tegen en ga ik heerlijk een half uurtje languit liggen. Af en toe trilt er een appje binnen: thuis op het dorp krijgt iedereen de griep. En hier lig ik in de zon naar de blauwe lucht te kijken. In het mooie St Quirin koffie op een terras tussen de bloemen. Heel andere soort huizen en kerk hier; ineens ben je in de bergen. Hotel Les Cygognes in Abreschvillers; beetje netjes allemaal maar we lekker eten. Morgen een lange dag de Donon op en regen. Ik begin te verlangen naar een rustdag.

image

18 juni, Abreschvillers – Donon, 24 km Melk, brood en een kaart van de Vogezen kunnen kopen in Abreschvillers. Het regent gestaag door; niet erg hard, maar meer dan alleen motregen. De regenbroek zal de hele dag aanblijven. Het is rustig in het bos. Lange stukken plat worden afgewisseld met een klim. Twee keer springt er een hert voor me weg, twee keer een wild zwijn. Bij La Belle Roche geniet ik van het uitzicht? Boven hangt alles in de wolken. Een oude Romeinse steen (Pierre Millaire) staat langs het pad. Alles is dicht bos nu maar in de Gallische en Romeinse tijd was het meer open en waren er een aantal nederzettingen. Om 1 uur kom ik een klein schuilhutje tegen en kan ik droog zitten voor lunch. Ik zit er met de enige wandelaars die ik die dag tegenkom. Uit de Var en zij lopen van Zuid naar Noord. Ze hebben de Alpen in 32 dagen gedaan twee jaar geleden. Alles in gite of hotel. In de middag loop ik gestaag door. Op de Donon zelf is het zoeken naar het juiste pad. Tegen 5 ben ik boven en door vlagen mist en regen doemt het Romeinse tempeltje op. Het is in de 19e eeuw wel heel enthousiast gerestaureerd. Daarna nog een hele afdaling naar de Col du Donon. Het hotel dat ik geboekt had is overgenomen door dat er vlak bij, daar kan ik nu slapen, daar heb ik een goede deal aan (een stuk luxer). Ze keken wel wat bedremmeld naar de druipende en modderige figgur voor ze. Ze lootsten me zo snel mogelijk naar mijn kamer, uit het oog van de geachte clientele. Kon het niet nalaten blijmoedig te informeren naar zwembad, sauna en wellness. Ik eet er overigens prima later op de avond. Komende twee dagen rustig aan. Vanaf Schirmeck loopt Willy een paar dagen mee.

image

19 juni, Donon – Schirmeck, 9 km. Op mijn gemakje naar Schirmeck gelopen en daar op de trein gestapt. Auto opgehaald in Pagny sur Moselle.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s